Σας έχει τύχει να υψώσετε τη φωνή σας στο παιδί σας επειδή έκανε κάποια ζημιά ή έκανε κάτι που σας θύμωσε;
Ξέρετε μέσα σας ότι δεν πρόκειται για κάτι σοβαρό, αλλά η ένταση της στιγμής σας κάνει να αντιδράσετε πιο έντονα απ’ όσο θα θέλατε. Και τότε το παιδί σας σάς κοιτάζει με εκείνο το αθώο, ξαφνιασμένο βλέμμα. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιείτε ότι ίσως η αντίδρασή σας ήταν υπερβολική. Λίγο αργότερα έρχεται η στενοχώρια και οι τύψεις.
Σε τέτοιες στιγμές, κάθε γονιός χρειάζεται να θυμάται κάτι πολύ σημαντικό: «Το ότι έκανες ένα λάθος δεν σημαίνει ότι απέτυχες ως μητέρα. Σημαίνει ότι είσαι άνθρωπος και έκανες ένα λάθος», επισημαίνει η δρ. Λίζα Βάρβογλη, ψυχολόγος, σε βίντεο.
Αν επιστρέψετε στο παιδί σας και αναλάβετε την ευθύνη για τη συμπεριφορά σας, τότε έχετε κάνει κάτι ουσιαστικό. Του δείχνετε, στην πράξη, τι σημαίνει ειλικρίνεια, του μαθαίνετε πώς να ζητά συγγνώμη και, κυρίως, πώς να το εννοεί πραγματικά.
Διαβάστε ΕΔΩ περισσότερες ειδήσεις
