Όλ. Γεροβασίλη: Μόνο υπερτροφικό δεν είναι το Δημόσιο

    ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

    “Ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων στο σύνολο του δημόσιου τομέα έχει μειωθεί κατά το ένα τρίτο σε σχέση με το 2009. Το δε τακτικό προσωπικό του Δημοσίου στο τέλος του 2009 ανερχόταν σε 692.900 υπαλλήλους και σήμερα βρίσκεται στους 565.000, από τους οποίους οι 344.000 είναι εκπαιδευτικοί, γιατροί, νοσηλευτικό προσωπικό, ένστολοι και κληρικοί”,  τόνισε η Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης σε συνέντευξη που παραχώρησε στη RealNews καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως το Δημόσιο δεν είναι υπερτροφικό.

    Η κ. Γεροβασίλη υποστήριξε πως “ο μέσος όρος ηλικίας των δημοσίων υπαλλήλων έχει ανέβει κατά πολύ, όπως αποτυπώνεται σε μελέτη που έχουμε εκπονήσει. Το Δημόσιο «γερνάει» μετά το πάγωμα των προσλήψεων που έγινε ουσιαστικά από το 2009. Έτσι, δεν έχει μπει νέο αίμα που, σε συνδυασμό με την εμπειρία των παλαιότερων να επιτρέπει στο κράτος, να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής”.

    “Το σχέδιό μας για τη διοικητική μεταρρύθμιση έρχεται να λύσει αυτού του τύπου τις παθογένειες, με απώτερο στόχο τη δημιουργία ενός σύγχρονου, ευέλικτου κράτους στην υπηρεσία του πολίτη”, υπογράμμισε.

    Η υπουργός πρόσθεσε πως “το Δημόσιο έχει σοβαρά και μεγάλα προβλήματα. Δεν είναι, όμως, σωστό να το δαιμονοποιήσουμε. Ο δημόσιος τομέας στοχοποιήθηκε, προκειμένου να εφαρμοστούν πολιτικές που οδηγούσαν σε απολύσεις και υποβάθμιση των υπηρεσιών του. Συκοφαντήθηκε και μάλιστα ως αντίπαλος του ιδιωτικού τομέα. Ας δούμε, ωστόσο, την αριθμητική του αλήθεια”.

    Τι είπε για τους συμβασιούχους

    “Το θέμα των συμβασιούχων έχει ταλανίσει για πολλά χρόνια τη δημόσια διοίκηση και την ελληνική κοινωνία. Είναι γνωστό ότι πολλές θέσεις συμβασιούχων καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δημοσίου και όχι μόνο έκτακτες. Επίσης, στους συμβασιούχους υπάρχει πολυδιάσπαση και κατακερματισμός των εργασιακών σχέσεων (δωδεκάμηνες, οκτάμηνες, δίμηνες συμβάσεις κ.ο.κ.), που δημιουργεί ένα χαοτικό τοπίο.

    Αυτή η κατάσταση μας προβληματίζει, όπως θα έπρεπε να προβληματίζει κάθε υπεύθυνη κυβέρνηση που προωθεί βαθιές και ουσιαστικές αλλαγές στο κράτος.

    Αυτό που ξεκινάμε είναι η χαρτογράφηση αυτού του τοπίου, προκειμένου να αποκτήσουμε σαφή εικόνα, τόσο ως προς το είδος των συμβάσεων, όσο και ως προς το τι ανάγκες έρχονται αυτές να καλύψουν. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να εξορθολογίσουμε αυτήν την κατάσταση, με απόλυτο σεβασμό στο νομικό πλαίσιο της χώρας και τη σχετική ενωσιακή νομοθεσία”.