Αρχική Συνεντεύξεις-Γνώμες Κώστας Μπακογιάννης: Ο δολοφόνος να μείνει δολοφόνος και μόνον

Κώστας Μπακογιάννης: Ο δολοφόνος να μείνει δολοφόνος και μόνον

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Η καταπολέμηση του μίσους, της βίας, της τρομοκρατίας δεν έχει πολιτικό ή ιδεολογικό πρόση­μο. Απαιτεί ένα αρραγές και ακέ­ραιο μέτωπο όλων. Χωρίς αστερίσκους, χωρίς υποσημειώσεις, χωρίς «ναι μεν, αλλά», χωρίς συμψηφισμούς. Ολες οι μανάδες άλ­λωστε το ίδιο κλαίνε τα παιδιά τους. Και όλα τα παιδιά το ίδιο θρηνούν τους πατεράδες τους. Τα νεκροταφεία μάς εξισώνουν όλους.

Αν, σε αντίθεση με την υπό­λοιπη Ευρώπη, δεν έχουμε ακόμα ξεμπερδέψει οριστικά με την τρο­μοκρατία, αυτό οφείλεται ακριβώς στο ότι το πολιτικό σύστημα δεν έχει πετύχει την ουσιαστική συναντίληψη και την αναγκαία συ­ναίνεση για το αυτονόητο: την ιε­ρότητα της ανθρώπινης ζωής που δεν δικαιούται κανείς να αφαιρεί.

Αρχή και τέλος είναι η ίδια η δημοκρατία. Το κράτος δικαίου. Οι θεσμοί, οι νόμοι, οι κανόνες που ισχύουν για όλους, δίχως εξαιρέσεις και αποκλεισμούς. Φυσικά, ισχύουν και για έναν επαγγελματία κατά συρροήν δολοφόνο. Αλί­μονο μας αν το δίκαιο κοβόταν και ραβόταν στα μέτρα κάθε εκβιαστή και προσαρμοζόταν ο τόπος και ο τρόπος έκτισης της ποινής του στα σταθμά που τον εξυπηρετούν.

Σωστά η πολιτεία εξαντλεί όλα τα νόμιμα μέσα για να κρατήσει στη ζωή τον δολοφόνο, δείχνοντας έτσι εμπράκτως την οφειλόμενη γενναιοδωρία και τη μεγαλειώδη δύναμη της δημοκρατίας και των ευρωπαϊκών αρχών του κράτους δικαίου. Ας ανταποκριθούν ανάλογα η οικογένεια και οι «σύντροφοί» του. Είναι ένα δι­καίωμα που ο ίδιος αρνήθηκε στα θύματά του. Οι άνθρωποι που χά­θηκαν από το όπλο του δεν είχαν επιλογή αν θα ζήσουν ή αν θα πεθάνουν. Εμείς, οι συγγενείς τους, δεν είχαμε την επιλογή να τους έχουμε ζωντανούς.

«Το ήθος της πολιτικής είναι και προοπτικά γίνεται ήθος της κοινωνίας», είχε γράψει ο πατέρας μου. Ο δημόσιος λόγος παρά­γει αποτελέσματα. Εχει συνέπειες. Ενίοτε οδηγεί και στο αίμα. Το ζήσαμε πριν από 40 χρόνια, όταν τα ψευδή και χυδαία πρωτοσέλιδα κάποιων βρήκαν τη θέ­ση τους στις προκηρύξεις της «17 Νοέμβρη». Οπλισαν τα σαρανταπεντάρια.

As μου επιτραπεί μια προσω­πική έκκληση, με τη μεγαλύτερη δυνατή ψυχραιμία. Μην επιτρέ­ψουμε στους εαυτούς μας να πα­ρασυρθούν από έναν παράφρονα αυλητή του μίσους. Μην υπνοβα­τήσουμε προς τον βούρκο που μπορεί να μας καταπιεί. Ο δολοφόνος να μείνει δολοφόνος και μόνον, όχι σημαία ευκαιρίας και αφορμή για πολιτική αντιπαρά­θεση. Η ζωή του είναι δική του. Ομως, οι ζωές δέκα εκατομμυρίων Ελλήνων, όλων μας και των παι­διών μας, είναι δικές μας.

Άρθρο του Δήμαρχου Αθηναίων στην Καθημερινή