Η Κοίμηση της Θεοτόκου γιορτάζεται με μεγάλη λαμπρότητα σε όλη τη χώρα, με την Τήνο και τον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας να αποτελούν κεντρικό προορισμό για εκατοντάδες πιστούς από κάθε γωνιά της Ελλάδας, αλλά και από το εξωτερικό.
Οι σημερινές εκδηλώσεις κορυφώνονται με τη λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας στους δρόμους της Τήνου.
Οι παραδόσεις και τα έθιμα της Κοίμησης της Θεοτόκου σε όλη την Ελλάδα
Στην Παναγία Σουμελά, που αποτελεί σύμβολο της ποντιακής πίστης, η εικόνα της Παναγίας –έργο του Ευαγγελιστή Λουκά–, ο σταυρός του αυτοκράτορα Εμμανουήλ Κομνηνού και το ιερό ευαγγέλιο του πατρός Χριστοφόρου, επίσης δώρο του αυτοκράτορα Δαυίδ του Κομνηνού, συγκεντρώνουν πλήθος προσκυνητών από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Στις πλαγιές του Βερμίου, χιλιάδες πιστοί, μαζί με εκπροσώπους Ομοσπονδιών και Ποντιακών Σωματείων, συμμετέχουν κάθε χρόνο στις ιερές ακολουθίες και στις πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Στην Πάρο, οι εορτασμοί είναι αφιερωμένοι στην Παναγία της Εκατονταπυλιανής. Ο ναός της, γνωστός και ως «Καταπολιανή», βρίσκεται στην Παροικιά, την πρωτεύουσα του νησιού. Σύμφωνα με την παράδοση, διαθέτει ενενήντα εννέα φανερές πόρτες, ενώ η εκατοστή παραμένει κλειστή και αόρατη, και θα φανεί και θα ανοίξει μόνο όταν οι Έλληνες απελευθερώσουν την Πόλη.
Άλλοι θρύλοι αναφέρουν ότι η Αγία Ελένη, καθ’ οδόν προς τους Άγιους Τόπους για να εντοπίσει τον Τίμιο Σταυρό, έφτασε στην Πάρο και προσευχήθηκε σε έναν μικρό ναό στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται η Εκατονταπυλιανή.
Κατά την προσευχή της, έκανε τάμα ότι αν ανακαλύψει τον Τίμιο Σταυρό θα ανεγείρει εκεί έναν μεγαλοπρεπή ναό. Η προσευχή της εισακούστηκε· βρήκε τον Τίμιο Σταυρό και πραγματοποίησε το τάμα της, χτίζοντας τον ναό της Εκατονταπυλιανής, ο οποίος, όμως, σε μεγάλο μέρος του καταστράφηκε πιθανότατα από πυρκαγιά και ανακατασκευάστηκε επί Ιουστινιανού, στα μέσα του 6ου αιώνα.
Υπάρχουν επίσης φήμες ότι το τάμα της Αγίας Ελένης ολοκληρώθηκε από τον γιο της, Άγιο Κωνσταντίνο, αυτοκράτορα του Βυζαντίου, καθώς η ίδια δεν πρόλαβε.
Στην Κοζάνη, ξεχωριστός είναι ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας στο Μικρόκαστρο, στον δήμο Βοΐου. Κάθε χρόνο, χιλιάδες πιστοί προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας, που χρονολογείται από το 1603, ενώ πρόσφατη έρευνα την τοποθετεί στον 13ο αιώνα. Πιστοί από όλη την Ελλάδα επισκέπτονται το μοναστήρι για να προσκυνήσουν την εικόνα Της.
Άξιο λόγου, το έθιμο των «καβαλάρηδων της Σιάτιστας» που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες, καθώς ιππείς από τη Σιάτιστα και τη γύρω περιοχή επισκέπτονται το μοναστήρι πάνω στα καταστόλιστα άλογά τους. Το πανηγύρι έχει τις ρίζες του στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν αποτελούσε ευκαιρία για τους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά και έχει χαρακτηριστεί ως πανηγύρι λεβεντιάς και τόλμης.
Στο νησί του Παπαδιαμάντη, τη Σκιάθο, από το βράδυ της παραμονής γίνεται η έξοδος του επιταφίου της Παναγίας υπό τη συγκινητική μελωδία των Εγκωμίων της Θεοτόκου που ψάλλουν όλοι μαζί οι Σκιαθίτες.
Στο νησί της Ορθοδοξίας, την Πάτμο, όπου βρίσκεται το ιστορικό Μοναστήρι της Αποκάλυψης, ο επιτάφιος περιφέρεται από τους μοναχούς στα σοκάκια του νησιού, ενώ οι καμπάνες ηχούν ασταμάτητα.
Στα Ζαγοροχώρια, φημισμένα σε όλη την Ελλάδα για τα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου, οι εκδηλώσεις στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι τριήμερες και δίνουν την ευκαιρία για τρικούβερτο γλέντι με παραδοσιακούς ηπειρώτικους σκοπούς.
Στη Θάσο, στο χωριό Παναγιά, μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, οι πιστοί μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας όπου παρακάθονται στο γιορτινό τραπέζι που περιλαμβάνει πατάτες, ρύζι και μοσχάρι στιφάδο.
Στη Λέσβο, η Παναγιά η Αγιασώτισσα προσφέρει ένα από τα ωραιότερα πανηγύρια του Ανατολικού Αιγαίου. Πολλοί προσκυνητές με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης περπατούν 25 ολόκληρα χιλιόμετρα για να φτάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου και διανυκτερεύουν. Στη γραφική κωμόπολη της Αγιάσου βιώνει κανείς όλη την ατμόσφαιρα ενός γνήσιου νησιώτικου πανηγυριού.
Στην Κάρπαθο, το νησί της Δωδεκανήσου, η Παναγιά στην Όλυμπο γιορτάζεται με τον πιο κατανυκτικό τρόπο. Εδώ, οι λειτουργίες είναι βαθιά συνδεδεμένες με το πένθος για την Παναγία που «έφυγε». Αποκορύφωμα του εορτασμού είναι ο παραδοσιακός Κάτω Χορός που ξεκινά από τους άντρες σε σταθερό, αργόσυρτο βήμα και κατανυκτική διάθεση. Ακολουθούν οι γυναίκες ντυμένες με τις εκπληκτικής ομορφιάς παραδοσιακές γιορτινές στολές τους.
Στην Κεφαλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, τα φιδάκια της Παναγιάς προσελκύουν κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητές.
Σύμφωνα με τον μύθο, τα μικρά άκακα φιδάκια που εμφανίζονται στον τρούλο της εκκλησίας είναι οι καλόγριες ενός παλιού μοναστηριού που υπήρχε στη περιοχή, οι οποίες προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των πειρατών παρακάλεσαν την Παναγιά να τις μεταμορφώσει σε φίδια.
Διαβάστε ΕΔΩ περισσότερες ειδήσεις
