Τα καταφύγια της Αττικής θεωρούνται ακόμη ενεργά, όμως τα περισσότερα είναι εγκαταλελειμμένα ή δύσκολα προσβάσιμα και δεν μπορούν να φιλοξενήσουν μεγάλο αριθμό ατόμων. Ενώ θεωρητικά είναι κατάλληλα προκειμένου να αξιοποιηθούν σε μια συνθήκη βομβαρδισμών, στην πράξη υπάρχουν πολλές δυσκολίες.
Τα παλιά καταφύγια, κατασκευασμένα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν σε σύγχρονα όπλα και η φιλοσοφία τους δεν ταιριάζει με τη σημερινή φύση των πολέμων.
Ο Κωνσταντίνος Κυρίμης, συγγραφέας και ερευνητής, παρουσιάζει μια σειρά από στοιχεία που δείχνουν ότι τα καταφύγια δεν μπορούν να αποτελούν την εύκολη λύση. Ακόμη κι αν συντηρούνταν, ο συνολικός αριθμός των ανθρώπων που μπορούν να φιλοξενήσουν είναι πολύ μικρότερος από αυτόν που κατοικεί στην Αθήνα κι ακόμη περισσότερο στο νομό.
Είναι ενδεικτικό ότι το μεγαλύτερο καταφύγιο, αυτό το οποίο βρίσκεται στον Λόφο Αρδηττού, έχει χωρητικότητα περίπου 1.300 ατόμων.
Μπορούν οι σταθμοί του μετρό να λειτουργήσουν ως καταφύγια;
Αντίστοιχα πανάκεια λύση δεν μπορεί να αποτελεί το υπόγειο δίκτυο του μετρό.
«Αν πάει κάποιος στο μετρό του Συντάγματος, στις 9 η ώρα το πρωί, εν καιρώ ειρήνης, θα καταλάβει γιατί δεν μπορεί να το σκεφτεί αυτό στον πόλεμο. Ακόμα δεν έχουμε ως λαός τη νοοτροπία όταν φτάνει ο συρμός να βγαίνουν πρώτα αυτοί που είναι μέσα και μετά να μπαίνουμε εμείς, πόσω μάλλον να έχουμε την ψυχολογία εν μέσω πολέμου και πανικού να μπορέσουμε να κινηθούμε 5.000 άτομα μέσα στον σταθμό. Νομίζω ότι στατιστικά είναι πολύ πιο πιθανό να υπάρχουν νεκροί αν ποδοπατηθούν μέσα στο μετρό, από το να ξεφύγει ένας τούρκικος πύραυλος ή ένα ντρόουν από το Ιράν».
Συνεπώς, όπως και σε πολλά ακόμη ζητήματα, πέρα από τη μέριμνα για τις υποδομές, αναγκαία παράμετρος για να μπορέσει η κοινωνία να αντιμετωπίσει μία τόσο έκτακτη περίσταση είναι η εκπαίδευση. «Ως κοινωνία περιμένουμε τώρα μόνο με τα καταφύγια να σωθούμε, ενώ παίζει πολύ σημαντικό ρόλο η εκπαίδευση.
Σε αυτή την κατεύθυνση ο Κωνσταντίνος Κυρίμης, ο οποίος έχει γράψει μια σειρά βιβλίων για το θέμα με τίτλο «Τα καταφύγια της Αττικής», διοργανώνει βιωματικές δράσεις σε συγκεκριμένα καταφύγια, επιδιώκοντας τη γνωριμία του κοινού με την ιστορία αυτών των χώρων, ως μια άλλη σύγχρονη «εκπαίδευση».
Διαβάστε ΕΔΩ περισσότερες ειδήσεις
