Αρχική Συνεντεύξεις-Γνώμες “Ο νόμος Κατρούγκαλου δεν θα κατορθώσει να λύσει το πρόβλημα”

“Ο νόμος Κατρούγκαλου δεν θα κατορθώσει να λύσει το πρόβλημα”

84
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ο ν. 4387/2016  με τις τροποποιήσεις του ν.4445/2016 ,αποτελεί την  τελευταία (μέχρι την επόμενη)  νομοθετική παρέμβαση στο τομέα του κοινωνικοασφαλιστικού δικαίου, προσθέτοντας ένα ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των συνεχών παρεμβάσεων και αλλαγών της ασφαλιστικής νομοθεσίας  με επιδιωκόμενο στόχο, για άλλη μία φορά, την διασφάλιση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος.

Είναι ενδεικτικό ότι από το έτος 2010 έως και σήμερα, δηλαδή σε μία περίοδο 7 μόλις ετών, έχουν ψηφισθεί 14 διαφορετικοί νόμοι, σχετικοί με το κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, γεγονός που από μόνο του είναι αρκετό για να καταδείξει την ρευστότητα, την μεταβλητότητα αλλά κυρίως το αίσθημα ανασφάλειας και αβεβαιότητας που βιώνει ο πολίτης στην καθημερινότητα του  είτε ως επαγγελματίας (μισθωτός, ελεύθερος επαγγελματίας, αυτοαπασχολούμενος) είτε ως συνταξιούχος.

Οι συνεχείς αυτές παρεμβάσεις καταδεικνύουν κυρίως, την αποτυχία του νομοθέτη να λύσει το κοινωνικοασφαλιστικό πρόβλημα της χώρας, το οποίο τα τελευταία έτη της οικονομικής κρίσης  έχει οξυνθεί σε οριακό επίπεδο.

Χωρίς να θέλουμε να είμαστε απαισιόδοξοι, εκτιμούμε ότι και η τελευταία παρέμβαση του ν.4387/2016 δεν θα κατορθώσει να λύσει το πρόβλημα ή  έστω να βελτιώσει την παρούσα κατάσταση. Καμία άλλωστε παρέμβαση δεν θα μπορούσε να επιφέρει θετικά αποτελέσματα όταν αυτή γίνεται  υπό καθεστώς πίεσης για άμεση εξεύρεση πόρων,  υπό καθεστώς έλλειψης χρόνου για ομαλή μετάβαση και εμπέδωση των αλλαγών και κυρίως όταν  υπάρχει έλλειμα αξιοπιστίας τόσο ως προς την μέθοδο που υιοθετείται για την επίλυση του προβλήματος όσο και ως προς τον επιδιωκόμενο σκοπό.

Αν μπορούμε να υιοθετήσουμε όρους σύγχρονου marketing, εύλογα προκύπτει το  κάτωθι ερώτημα:

Όταν ένα από τα κύρια «προϊόντα» (αν όχι το κυριότερο)  κάθε κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, δηλαδή η παροχή   σύνταξης γήρατος, αναπηρίας ή θανάτου  διαρκώς «υπονομεύεται» και «υποβαθμίζεται» με συνεχείς νομοθετικές παρεμβάσεις,

όταν οι εν λόγω παρεμβάσεις  που πλήττουν άμεσα και βίαια τις κοινωνικοασφαλιστικές παροχές, «υιοθετούνται» με στόχο την δήθεν βιωσιμότητα του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος και άρα την «διασφάλιση» και «προστασία» των παροχών αυτών,

πώς είναι δυνατό την ίδια στιγμή ο πολίτης  να πεισθεί για το αγαθό των προθέσεων και να γίνει έτσι  κοινωνός  αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, γεγονός που εν τέλει θα εξασφαλίσει την ουσιαστική επιτυχή εφαρμογή οποιασδήποτε νομοθετικής παρέμβασης;

Είναι ενδεικτικό και επιβεβαιωτικό των ανωτέρω, ότι δέκα μήνες(!!) μετά την ψήφιση του ν.4387/2016 ακόμη αναμένουμε την έκδοση ερμηνευτικών εγκυκλίων σε ζητήματα που αφορούν την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών και του τρόπου υπολογισμού των συντάξεων. Σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος θεωρείται προαπαιτούμενο  δεδομένο, ότι  η ψήφιση κάθε νόμου  θα πρέπει να συνοδεύεται άμεσα από τις αντίστοιχες ερμηνευτικές εγκυκλίους προκειμένου να διασφαλίζεται, αφενός μεν  η απρόσκοπτη και επιτυχής εφαρμογή των νέων διατάξεων αφετέρου δε, το αίσθημα εμπιστοσύνης που πρέπει να διέπει τη σχέση πολίτη-κράτους στο πλαίσιο της χρηστής διοίκησης που διασφαλίζει όρους διαφάνειας, σεβασμού και αξιοπρέπειας. Δυστυχώς, πόρρω απέχουμε από αυτό._

Μουσελίμης Δημήτρης

Δικηγόρος-Εργατολόγος

(e-syntaxi.gr)